Afscheid van dokter Dré Knols

In gesprek met Dré Knols, voormalig Rode Kruis arts bij Bijzondere Vakanties

Dré Knols was vele jaren de vaste arts die mee op reis ging met Bijzondere Vakanties, niet alleen tijdens bootvakanties met de Henry J. Dunant, maar ook naar Tenerife en Mallorca. Afgelopen september heeft hij tijdens de boottocht ter ere van het 145-jarig bestaan van het Rode Kruis Maastricht afscheid genomen.

Dre Knols foto kleinHoe begon het avontuur bij het Rode Kruis?
Het eerste contact tussen Rode Kruis Maastricht en Dré Knols vond plaats in 1976. Hij was toen verpleeghuisarts en kwam in contact met dr. Strijkers, revalidatiearts en tevens ook commandant bij het Rode Kruis. Dr. Strijkers nodigde hem uit om als verpleeghuisarts het Rode Kruis team te versterken. Hiervoor moest Dré echter ook commandant worden, iets wat lastig was aangezien hij in die tijd kleine kinderen had. Later kwam hij in contact met Heinz (Helgers) en Theo (Heins) die meegingen op Lourdesbedevaarten. Hier is hij vaak meegegaan als arts.

Pas later werd hij ook vrijwillige arts bij het Rode Kruis Maastricht en ging hij mee met bijzondere vakanties naar Mallorca en Tenerife. Sinds enkele jaren zijn er Duitstalige artsen in de hotels werkzaam en is de noodzaak om een eigen arts mee te nemen niet meer zo groot. Tijdens deze reizen naar Spanje ging Dré mee als algemeen vrijwilliger met de mogelijkheid om direct te kunnen inspringen mocht er een noodgeval zijn. Zo heeft ook hij met koffers mogen sjouwen!
Als vrijwilliger op de Henri J. Dunant waren de taken echter iets anders verdeeld, hier kreeg hij als arts een lichte voorkeursbehandeling. Een eigen kamer bijvoorbeeld, daar kwam mevrouw Knols achter toen zij ’n keer met hem mee ging. Bij aankomst op de boot werd haar kordaat medegedeeld: “Denk maar niet dat u bij uw man op de kamer mag slapen!” Daar werd toen hartelijk om gelachen en mevrouw Knols had hier geen enkele moeite mee.

Waarom mee als vrijwilliger?
Dré heeft gestudeerd in Nijmegen en gaf aan dat een volledige artsenopleiding de Nederlandse staat in die tijd ongeveer 1.000.000 gulden kostte. Hij vond dat daar wel iets meer tegenover mocht staan en besloot vrijwilligerswerk te gaan doen. Hij heeft altijd in loondienst gewerkt en leverde vakantiedagen in om mee op reis te kunnen.

Was dat niet zwaar? Zo hard werken gedurende het hele jaar en dan ook nog eens tijdens de vakantie?
Geen probleem, het was in een andere omgeving dus afschakelen was toch mogelijk. En er was geen tijdsdruk. Waar tijdens normale werkdagen consults van 10 minuten de norm waren, was er nu tijd genoeg om iedereen veel aandacht te geven.  Geweldig, want daar doe je het voor.
Wat Dré als een positieve vooruitgang zag was dat het Rode Kruis de afgelopen jaren ook stageplekken aanbiedt aan leerlingen ziekenverzorging. Leerlingen krijgen veel verantwoordelijkheid, ze doen alles zelf maar staan toch onder toezicht. Op deze manier probeert men ook jongeren te enthousiasmeren om als vrijwilliger mee te gaan tijdens bijzondere vakanties.

Gepensioneerd, maar waarom stoppen?
Helaas vervalt zijn BIG-registratie binnenkort, deze registratie is nodig om een beroep binnen de individuele gezondheidszorg te kunnen uitoefenen en dient iedere 5 jaar verlengd te worden. Verlengen is alleen mogelijk als er aan de werkervaringseis oftewel urennorm voldaan wordt. Een extra scholingstraject volgen behoort ook nog tot de mogelijkheden, maar is een kostbare aangelegenheid. Een mooi moment nu dus om te stoppen.

En wat nu?
Dré gaat zich zeker niet vervelen, hij heeft genoeg vrijwilligersbanen waar hij zich dagelijks mee bezig houdt. Zo is hij voorzitter Mannenkoor Borgharen Maastricht, zit hij in het bestuur van het WMO-platform Meerssen en in de klachtencommissie van zorgorganisatie Cicero en Vivantes, het bestuur van de Zusters Onder de Bogen, etc…

In de afgelopen jaren heeft hij veel dankbaar werk mogen verrichten, maar ook heeft hij vele vrijwilligers leren kennen en mooie vriendschappen gesloten, iets wat hem zeer dierbaar is.

Graag wil hij nog benadrukken dat de reizen van bijzondere vakanties niet mogelijk zijn zonder de hulp en inzet van vrijwilligers, de vele vrijwilligers die zo uitermate belangrijk zijn om een gast een onbezorgde vakantie te laten beleven.

Wij danken Dré Knols voor zijn jarenlange inzet voor het Rode Kruis en wensen hem alle goeds voor de toekomst.