Verslag reis Tenerife juli 2014

Daar stonden we dan zondag ‘s morgens om 7 uur met onze koffers bij de Geusselt. De dag van te voren hadden we de vergadering bijgewoond in het Rode Kruis gebouw in Maastricht.

Hier kwamen we erachter dat de groep bestond uit veel jonge vrijwilligers en daar is het Rode Kruis natuurlijk hartstikke blij mee, want de jeugd heeft tenslotte de toekomst. Na die vergadering liep ons hoofd over van alle informatie die we hadden ontvangen, maar wat hadden we er zin in.

Nog wat onwennig stonden we zondagmorgen de gasten op te vangen, de koffers te verzamelen en mochten we onze Rode Kruis badge omhangen. Het avontuur kon beginnen. Voordat we het wisten zaten we in de bussen richtiIMG_0028-2ng Düsseldorf met maar liefst 39 personen.

Aangekomen op het vliegveld werd er als een hecht team gewerkt. Iedereen had zijn eigen taak en waar geholpen kon worden werd geholpen. Het is natuurlijk altijd even aanpassen als je met zo`n grote groep mensen op reis gaat en al helemaal als er rolstoelen aan te pas komen. Dit hebben de vrijwilligers van de logistiek geweten!

Als we in de lucht hangen begint iedereen al met elkaar te kletsen, de vrijwilligers met de gasten, de gasten met elkaar en zo leren wij elkaar als vrijwilliger ook kennen. Het was meteen al een gezellige boel en voor we het wisten landden we op het vliegveld van Tenerife Sud. Vanaf het vliegveld vertrokken we richting het hotel.

Het hotel is prachtig, aan de ene kant de bergen en aan de andere kant de zee. Iedereen geniet, en tussen het genieten door wordt er ook gewerkt. De gasten worden begeleid naar hun kamer, de koffers worden uitgeruimd en dan heeft de vrijwilliger ook nog even snel de tijd om dit te doen voordat iedereen verschijnt aan het avondeten. Door de lange reis is vermoeiend na een drankje op het terras worden de gasten naar bed begeleid en dan besluiten de vrijwilligers ook maar om te gaan slapen want de wekker gaat om half zeven af.

IMG_0030-2Voordat we het weten zitten we met z`n allen op het terras ’s morgens vroeg bij het zwembad, dan opent Heinz de bijeenkomst met zijn bekende woorden: “Goedemorgen beste mensen, even terug naar de dag van gisteren”, hierop volgen ook de dag van vandaag, de medische gebeurtenissen en een verslag van de slaapdienst. Dan kan iedereen gaan beginnen met de verzorging van de gasten. Na de verzorging volgt er natuurlijk het uitgebreide ontbijt. Tijdens het ontbijt wordt door de gasten verteld wat ze het liefste willen gaan doen, ze hebben de vrijheid om dit zelf aan te geven. De vrijwilligers passen zich hier natuurlijk op aan, en dit gaat iedere morgen prima! De vrijwilligers verdelen zich over de gasten, pakken zich samen en zo is het dag in dag uit een gezellige boel vol afwisseling.

De dagen vliegen voorbij, de favoriete bezigheden zijn het wandelen over de boulevard, het bezoeken van een chique hotel met een geweldig uitzicht over de zee, het lange stuk lopen naar Playa de las Américas, het bezoeken van het Chinees winkeltje door vooral de dames (en nee hier kan men geen Chinees eten) en voor veel mensen het ultieme vakantiegevoel: lekker dobberen in het zwembad. Dit kan voor veel mensen in de thuissituatie niet en hier is de uitgelezen kans om in een verwarmd zwembad met lift de mensen heerlijk te laten ontspannen in het water.
Tijdens de excursies gingen we naar Puerto de la Cruz, Candalaria met de indrukwekkende kathedraal en maakten we een prachtige busreis door Nationaal Park del Teide.

Het was een heerlijke vakantie, de gasten hoeven even nergens aan te denken. Dat doen de vrijwilligers wel. Het zijn drukke dagen, je bent constant bezig met de gasten en hun behoefte. Je staat om half zeven op en gaat vaak pas slapen na twaalven. Dit is zwaar, maar als je de gast dan helemaal ziet ontspannen en genieten met een glimlach op het gezicht dan laadt de batterij van de vrijwilliger vanzelf weer op.

De groep van vrijwilligers was divers, mensen die al jaren in het vak zitten, mensen die pas hun diploma hebben, stagiaires maar ook mensen die helemaal niet met de zorg bekend zijn. Dit maakte ons tot een sterk team, iedereen stond voor elkaar klaar en hielp waar het nodig was. We luisterden naar elkaar en leerden allemaal van elkaar.

De ultieme kans om ervaring op te doen, voor alle partijen. Want als je dan na 11 dagen helemaal op bent, aan de lange terugreis begint en de gasten thuis af zet merk je echt hoeveel je voor ze hebt gedaan. Ze bedanken je uit de grond van hun hart, vertellen je dat ze je gaan missen, laten hier en daar een traan en knuffelen je gedag. Dan weet je het waar je het allemaal voor hebt gedaan en ben je zoals iedereen die meegaat besmet met het Rode Kruis virus.

Mirte

IMG_0032-2